Mijn verhaal – Peter Van Dam
Mijn verhaal
Als kind ben ik op 6 jarige leeftijd mijn vader “verloren”. Daar is het eigenlijk mee begonnen. Je stelt je vragen over het “waarom” net zoals iedereen, enkel krijg je als kind vaak antwoorden die niet meteen een antwoord zijn op je vraag zoals jij ze bedoelt.
Dus ging ik zelf op zoek naar wat er nog is, het waarom van alles, … Ik voelde ook nog altijd zijn aanwezigheid, maar dat was dan “inbeelding” omdat je hem zo graag wilt zien, dat je hem ook daadwerkelijk ziet. Nu ja, dat was de uitleg van de psychiater toen.
Met het ouder worden ondervond ik meer en meer dat dit geen gewone inbeelding was en begin je erover te praten. Helaas niet met leeftijdsgenoten, aangezien zij hetzelfde niet meemaakten. Dus dan maar met mijn mama erover praten. Zij stond er ook voor open dus was al een positieve zaak.
Met het ouder worden, tja, pubertijd, dan is het niet meer “cool” en wil je graag genieten. Uitgaan, … maar toch was het anders bij mij. Ik kon mij wel vermaken, ik kon lachen, genieten, … maar het uitgaan had geen betekenis voor mij. Toch niet zoals bij anderen. En toen was de moment er dat ik mijn meter ook moest afgeven. Vlak voor ik echt mocht uitgaan, waardoor ik met heel andere dingen in mijn hoofd zat dan de meeste van mijn leeftijdsgenoten.
Ik genoot meer van andere zaken, die meer op mijn gemoed werkten. Muziek, film, tekenen, … en vooral lezen. Iets wat ik nooit graag deed, was plots een hobby geworden, een passie zelfs. Dan begon ik boeken te lezen over het spirituele en dergelijke. En toen begon het pas echt.
De eerste jaren voelde ik niets speciaal, of toch niet anders dan anders. Maar door de aanslagen in 2001 op de WTC begon ik de naam “Nostradamus” tegen te komen. Ik begon info te zoeken en belandde van het ene in het andere. Nu, Nostradamus voorspelde de aanslagen niet, want ik zocht de originele teksten op van hem, niet de gecommercialiseerde die na de aanslagen kwamen en aangepast waren.
Van Nostradamus naar de Maya’s een link gelegd, zo naar 2012, de nieuwetijdskinderen, en ga zo maar door. Het werd een web waarin duidelijk werd dat alles verbonden was en dat overal wel een stukje waarheid in zat. Herkenning ook.
Dit alles op enkele maanden, ogen open gedaan over de wereld, de natuur, mezelf, … zodat ik de drang kreeg om er eindelijk voor open te komen tegen anderen. Zo begon ik ook mensen aan te voelen, zonder het te beseffen wist ik wie ze waren, wat ze deden, wat ze meemaakten, … Kortweg, ik begon mensen te “readen” zonder het te weten dat ik dat kon. Ik noemde het tot toen steeds mensenkennis.
Daarna begon ik me in aura’s en Lenormand te verdiepen. Kocht boeken en kaarten. De boeken met “handleiding” heb ik nooit bekeken zelfs. Ik ben op mijn gevoel begonnen en ja hoor, dat lukte perfect. Mensen kwamen zelfs vragen of ik het voor hen ook eens wou doen, want ze hoorden het via via. Zelfs mensen waarvan ik het nooit had verwacht.
Intussen zijn we weer bijna 10 jaar later en doe ik het veel rustiger aan. Heb veel zaken om voor mezelf uit te werken nu. Om er in de toekomst anderen mee van dienst te kunnen zijn, want ze gaan het kunnen gebruiken. Maar het wordt allemaal beter, eerst moet een deel in het leven afgebroken worden om plaats te maken voor iets nieuws.
Dus wat er de komende maanden staat te wachten? Veel verandering! Althans bij mij persoonlijk 
Ik hou jullie verder op de hoogte van wat ik ervaar vanaf nu en hopelijk melden jullie je aan om ook jullie ervaringen eens te delen met elkaar
Groetjes van licht
Peter
